da's profilewoodysijaPhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    August 13

    สักวาหน้าร้อน

      สักวาหน้าร้อนซ่อนความเหงา
    พาใจเราร้อนรุ่มกลุ้มหนักหนา
    หวนคำนึงถึงถิ่นที่จากมา
    โอ้เวลาแปรไปไม่ใยดี
    ลมกระทบผิวกายใจหวั่นหวั่น
    ในชีวันก็รำพึงถึงน้องพี่
    ดวงหน้าเจ้าพี่เฝ้าคิดทุกราตรี
    ยามคนดีมีรอยยิ้มยิ้มช่างพริ้มพราย

            เปรียบเสมือนดวงจันทร์ครั้นทรงกลด
    ดูสวยสดคมขำตามแสงฉาย
    ไม่มีเมฆาใดเข้ากล้ำกราย
    เจ้าส่องแสงพร่างพรายในนภา
    ตัวพี่นั้นเปรียบเป็นเช่นกระต่าย
    คิดจะหมายเมียงมองจันทร์ส่องหล้า
    ได้สัมผัสเพียงแสงแห่งจันทรา
    อยากจะเอื้อมมือคว้า....ก็ไกลเอย
     

    Comments (6)

    Please wait...
    Sorry, the comment you entered is too long. Please shorten it.
    You didn't enter anything. Please try again.
    Sorry, we can't add your comment right now. Please try again later.
    To add a comment, you need permission from your parent. Ask for permission
    Your parent has turned off comments.
    Sorry, we can't delete your comment right now. Please try again later.
    You've exceeded the maximum number of comments that can be left in one day. Please try again in 24 hours.
    Your account has had the ability to leave comments disabled because our systems indicate that you may be spamming other users. If you believe that your account has been disabled in error please contact Windows Live support.
    Complete the security check below to finish leaving your comment.
    The characters you type in the security check must match the characters in the picture or audio.

    To add a comment, sign in with your Windows Live ID (if you use Hotmail, Messenger, or Xbox LIVE, you have a Windows Live ID). Sign in


    Don't have a Windows Live ID? Sign up

    WarSOngwrote:
    สักวาหน้าหนาว
     
    สักวาหน้าหนาวพราวสนุก
    อันความทุกข์ใจกายสลายสูญ
    แม้นต้องร้างห่างไกลไม่อาดูร
    สุขสมบูรณ์พูลสวัสดิ์ชั่วกัปกัลป์
    เย็นลมโรยโชยกายาพาชุ่มฉ่ำ
    ดั่งได้ย่ำเมืองแมนแดนสวรรค์
    ความคิดถึงจึงมลายหายไปพลัน
    ขาดน้องนั้นพลันหมดทุกข์สนุกดี
     
    ผิวพักตร์ดั่งผิวจันทร์ครั้นส่องกล้อง
    เป็นหลุมร่องไม่ผ่องใสมองคล้ายผี
    ทั้งด่างดำดั่งเมฆยามราตรี
    แม้จะมีแสงสีช่วยก็ป่วยการ
    ครั้นคำนึงถึงกระต่ายที่ผ่ายผอม
    เจ้าตรมตรอมมองจันทร์ฉันสงสาร
    ลองครวญใคร่ตรองไตร่ให้รู้การ
    สุขสราญบนโลกนี้ดีกว่าเอย.
     
    โทษที เข้ามาอีกที ลืมลงท้ายด้วย "เอย" อันนี้สุดท้ายแล้วนะ 
    Aug. 31
    WarSOngwrote:
    สักวาหน้าหนาว
     
    สักวาหน้าหนาวพราวสนุก
    อันความทุกข์ในใจกายสลายสูญ
    แม้นต้องร้างห่างไกลไม่อาดูร
    สุขสมบูรณ์พูลสวัสดิ์ชั่วกัปกัลป์
    เย็นลมโรยโชยกายาพาชุ่มฉ่ำ
    อยู่สุขล้ำดั่งเมืองแมนแดนสวรรค์
    ความคิดถึงจึงมลายหายไปพลัน
    ขาดน้องนั้นพลันหมดทุกข์สนุกดี
     
    ดูผิวพักตร์ดั่งผิวจันทร์ครั้นส่องกล้อง
    เป็นหลุมร่องไม่ผ่องใสมองคล้ายผี
    ทั้งด่างคล้ำดำดั่งเมฆยามราตรี
    แม้จะมีแสงสีช่วยก็ป่วยการ
    ครั้นคำนึงถึงกระต่ายที่ผ่ายผอม
    เฝ้าหมายปองมองแต่จันทร์ฉันสงสาร
    ลองครวญใคร่ตรองไตร่ให้รู้การ
    สุขสราญบนโลกนี้ดีกว่าเอย.
     
    โทษที เข้ามาอีกที ลืมลงท้ายด้วย "เอย" อันนี้สุดท้ายแล้วนะ
     
    Aug. 31
    WarSOngwrote:
     อ้าว กลายเป็น สองเวอร์ชั่นไปเลย ตอนแรกพี่นึกว่า แอดเข้าไม่ได้ซะอีก เลยแอดเข้ามาอีกรอบ แต่มันก้อไม่เหมือนกันหรอกนะ 
     
    ตั้งใจเรียนเน้อ
     
    พี่อง
    Aug. 30
    WarSOngwrote:
    สักวาหน้าหนาว
     
    สักวาหน้าหนาวพราวสนุก
    อันความทุกข์ในใจกายสลายสูญ
    แม้นต้องร้างห่างไกลไม่อาดูร
    สุขสมบูรณ์พูลสวัสดิ์ชั่วกัปกัลป์
    ลมเย็นโชยโรยกายาพาชุ่มฉ่ำ
    อยู่สุขล้ำดั่งเมืองแมนแดนสวรรค์
    ความคิดถึงจึงมลายหายไปพลัน
    ขาดน้องนั้นพลันหมดทุกข์สนุกดี
     
    ดูผิวพักตร์ดั่งผิวจันทร์ครั้นส่องกล้อง
    เป็นหลุมร่องไม่ผ่องใสมองคล้ายผี
    ทั้งด่างคล้ำดำดั่งเมฆยามราตรี
    แม้จะมีแสงสีช่วยก็ป่วยการ
    ครั้นคำนึงถึงกระต่ายที่ผ่ายผอม
    เฝ้าหมายปองมองแต่จันทร์ฉันสงสาร
    ลองครวญใคร่ตรองไตร่ให้รู้การ
    สุขสราญบนโลกนี้ดีกว่าจันทร์
     
    082907-1036pm
    @Madison, WI
     
    อยู่ว่างๆ ไม่รู้จะทำไร เลยลองเขียนเล่นๆ
    พี่อง 
    Aug. 30
    WarSOngwrote:
     สักวาหน้าหนาวพราวสนุก
    อันความทุกข์ในใจกายมลายสูญ
    แม้นต้องร้างห่างไกลไม่อาดูร
    สุขสมบูรณ์พูลสวัสดิ์ชั่วกัปกัลป์
     
    ลมเย็นโชยโรยกายาพาชุ่มฉ่ำ
    อยู่สุขล้ำดั่งเมืองแมนแดนสวรรค์
    ความคิดถึงจึงมลายหายไปพลัน
    ขาดน้องนั้นพลันหมดทุกข์สนุกดี
     
    ดูผิวพักตร์ดั่งผิวจันทร์มองผ่านกล้อง
    เป็นหลุมร่องไม่ผ่องใสให้คล้ายผี
    ทั้งด่างคล้ำดำดั่งเมฆยามราตรี
    แม้นจะมีสีแสงช่วยก็ป่วยการ
     
    ครั้นคำนึงถึงกระต่ายที่ผ่ายผอม
    เฝ้าหมายปองมองแต่จันทร์ฉันสงสาร
    ลองครวญใคร่ไตร่ตรองให้รู้การ
    สุขสราญบนโลกนี้ดีกว่าจันทร์
     
    พี่อยู่ว่างๆ ไม่รู้จะทำไร
    พี่อง 
    Aug. 30
    กลอนซึ้งดีนะ....จะมอบให้ใครหรือป่าว
    ว่าแต่ว่าโดดอิ้งไปกี่ครั้งแล้ว
    รีบๆกลับมานะมาซ้อมดนตรีจะได้เเม่นๆ 
    Aug. 24

    Trackbacks

    The trackback URL for this entry is:
    http://woodysija.spaces.live.com/blog/cns!EE1E097D67D24E69!161.trak
    Weblogs that reference this entry
    • None